កាលពីយប់ម៉ិញ ខ្ញុំអង្គុយមើលគេផ្សាយបន្ដផ្ទាល់ ពីពិធីបុណ្យសពរបស់ Michael Jackson ចាប់ពីម៉ោង ១២ កណ្ដាលអាធ្រាត រហូតដល់ម៉ោង ៣ ភ្លឺ ។
Gone too soon ជាបទមួយដែលខ្ញុំចូលចិត្តជាងគេបង្អស់ ហើយបទនេះសោត Michael Jackson ធ្លាប់ច្រៀងសម្រាប់ក្មេងម្នាក់ឈ្មោះ Ryan White ដែលបានស្លាប់ដោយជម្ងឺ AIDS ក្នុងឆ្នាំ១៩៩០ ។ កាលពីយប់ម៉ិញ បទនេះក៏ត្រូវ Usher លើកយកមកច្រៀងក្នុងពិធីបុណ្យសព Michael Jackson វិញ ដើម្បីជាការរំលឹកដល់គាត់ ។
ខែ កក្កដា 8, 2009 at 5:04 ល្ងាច
ខ្ញូំបានមើលដែរ តែមើលតែតិចដេកលក់បាត់ ព្រោះបទចម្រៀងពិរោះពេក ហេហហេ
ខែ កក្កដា 8, 2009 at 5:46 ល្ងាច
ពេលនោះបងក៏ងងុយគេងដែរ តែហេតុជាចង់មើលទៅហើយក៏សុខចិត្តទ្រាំទៅ ដល់ព្រឹកម៉ិញមកធ្វើការបើកភ្នែកអត់ចង់រួច ។
ខែ កក្កដា 9, 2009 at 11:50 ព្រឹក
ខ្ញុំអត់មើលសោះ មនុស្សស្លាប់ជារឿងធម្មតា កុំថាត្រឹមអ្នកចំរៀង បើទោះជាស្ដេចផែនដីក៏គ្មានអីសំខាន់ដែរ ។ អ្នកមានអ្នកធំងាប់មានគេហែហម បិទផ្លូវបិទអី ចំជារំខានមែន ប៉ុន្តែពេលអ្នកក្រងាប់ គ្មានអ្នកណាគេដឹងគេឮទេ យ៉ាប់មែន មនុស្សដូចតែគ្នា ។
ខែ កក្កដា 9, 2009 at 8:06 ល្ងាច
ស្រួលមិនស្រួលចាក់មេក្រូបុណ្យគេថាថ្លង់គេទៀត
ខែ កក្កដា 10, 2009 at 12:26 ព្រឹក
អូយ អារឿងចាក់មេក្រូថ្លង់គេនេះ ខ្ញុំសូមរអ៊ូបន្ដិចហើយ ។ បើចាក់ស្មូតតិចៗ ឬ មានម៉ោងត្រឹមត្រូវនោះវាមិនអីទេ តែគេបើកសម្លេងយកតែឈ្នះដៃ ហើយជួនកាលចាក់តាំងពីម៉ោង ៥ ភ្លឺឯណោះ ។ ស្រុកអំពេញ មិនមែនជនបទទេ ហើយក៏មិនមែនរស់នៅតែឯងដែរ ត្រូវគិតអ្នកជិតខាងដែរ ។ កាលតាខ្ឡុំស្លាប់ ចាក់ភ្លេងសឹងតែអ្នកជិតខាងមិនដឹងថាធ្វើបុណ្យសពផង ទាល់តែឃើញទង់ក្រពើរទើបដឹងថាកំពុងធ្វើបុណ្យសព ។ នៅស្រុកយើងអារឿងចាក់ភ្លេងលឺៗនេះ មិនមែនមានតែបុណ្យសពប៉ុណ្ណោះទេ សូម្បីតែការក៏អញ្ចឹងដែរ ។
ខែ កក្កដា 9, 2009 at 1:51 ល្ងាច
នេះជារឿងធម្មតាទេអ្នកល្បីស្លាប់គេប្រារព្ភពិធីផ្អើលអស់ពិភពលោកតែបើអ្នកក្រស្លាប់គេយកសាកសពទៅដាក់ចោលឬក៏បូជាជាការស្រេច!
ប៉ុន្តែយ៉ាងណាពួកគេនៅតែស្លាប់ទៅគ្នានសល់អីដូចតែគ្នាហ្នឹងសូម្បីមួយកាក់ក៏យកទៅមិនបានផង!
ខែ កក្កដា 10, 2009 at 12:09 ព្រឹក
អាចឹង ហើយបានជាខ្ញុំ មិនចង់ធ្វើជាអ្នកមាន ហ្នឹងណា ព្រោះខ្លាចស្លាប់ទៅយកលុយ នឹង របស់របរមិនរួច ហើយ បើជាអ្នកល្បី វិញ មិនដឹងជាខ្វាយខ្វល់យ៉ាងណាទេ ខ្ញុំ ម្ងៃៗ អង្គុយតែ ប៉ោច ចៃ ហើយប៉ោច សក់ ប្រហែលជាត្រងោល មុនអាយុ ក៏មិនដឹង?
ខែ កក្កដា 10, 2009 at 12:27 ព្រឹក
ល្បងឯងពូកែបោចចៃ និង បោចសក់អញ្ចឹងបានជាព្រះកេសល្បងស្ដេចស្វាឯង ឡើងត្រងោលតោក ហាហាហាហហា
ខែ កក្កដា 11, 2009 at 3:14 ព្រឹក
សើចខ្ញុំតិចពារឆ្លង ជ្រុះសក់អស់ទៅ
ខែ កក្កដា 18, 2009 at 11:30 ល្ងាច
ពៀរឆ្លងនោះមិនបាច់និយាយទេ គឺរាល់ថ្ងៃមិនត្រឹមតែជ្រុះសក់ជិតអស់ទេ គឺថែមទាំងមានស្កូវទៀតផង ។ ពេលត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ កុំថាឡើយបងប្អូន ប៉ាម៉ាក់ យាយ អីមើលមិនស្គាល់ សូម្បីតែឆ្កែរឆ្មាកណ្ដុរកន្លាតក៏មើលមិនស្គាល់ដែរ ។
ខែ កក្កដា 11, 2009 at 10:01 ល្ងាច
អារឿងចាក់មេក្រូ បុណ្យ នឹងនឺកឃើញកាលទៅស្រុកខ្មែរ ទៅបាត់តំបង ម៉ាយប់ដេកមិនបាន ដោយនៅក្បែរផ្ទះនឹងគេបុណ្យខ្មោច ប្រាំពីថ្ងៃ ពេលថ្ងៃគាត់ ចាក់ពិណពាទ្យ នឹងលោកសូត្យ ព្រមទាំងស្មូតផងដែរ យប់ឡើងគាត់ ធុងបាស់សឹងទល់ភ្លឺ រហូតស្អែក ថ្ងៃត្រង់បានចប់ ខាងនឹងមិនទាន់ចប់ ខាងមុខផ្ទះ បុណ្យបច្ច័យបួន មិនចា់ផ្លែង ថ្ងៃខ្ញុំឡើងចង់ឈឺ។
ខែ កក្កដា 18, 2009 at 2:09 ល្ងាច
ស្រុកយើងអញ្ចឹងឯង កុំថាឡើយរៀបការ ឬ បុណ្យខ្មោច គឺអោយតែមានពិធីអី ច្បាស់ជាចាក់រំខានគេឯង ពីរបីថ្ងៃជាប់គ្នានៅណឹងឯង ។
ខែ កក្កដា 17, 2009 at 8:14 ល្ងាច
កាលហ្នុង គឺម៉ោងបីភ្លឺនៅស្រុកខ្ញុំ។ មានគេភ្ញាក់មើលច្រើនដែរ តែខ្ញុំស្នេហាគេងជាងពិធីបុណ្យសពនេះ ដូច្នេះទើបអត់បានមើលនឹងគេទេ:)
ខែ កក្កដា 18, 2009 at 2:07 ល្ងាច
ហាហា តាមពិតទៅ ខ្ញុំក៍មិនជាអ្នកតស៊ូស្អីដែរ តែគ្រាន់គិតថាគាត់ហ្នុងស្លាប់ ហើយគេធ្វើបុណ្យអោយតែម្ដងហ្នុងទេ អញ្ចឹងបានជាចេះតែទ្រាំនៅមើលដល់ម៉ោងបីភ្លឺទៅ ។